domingo, 1 de julio de 2018

Eu quero ficar

Pregaba a que voltases 
a onde eu caín
ollaba o teu resplandor 
fixo na Lua 
de bágoas e xemidos
sobre a feble espesura 
da nebra 
que non deixo 
tras de mín,
buscote perdido 
entre a nada do mundo 
no abismo dos camiños 
nos horizontes dos precipicios 
de onde nunca sei
que partín,
a luz do teu lar 
das perseidas da noite 
voltan a tua luz 
a pregar 
que sexa o que Deus queira 
que no teu branco 
e soño mirar 
recórdanme 
as bágoas da Lua
que tras de tí
e no teu camiño 
eu quero ficar.

No hay comentarios:

Publicar un comentario

Tu belleza quieta

  Suelo contemplar  tu belleza quieta, tus ojos  en tu mirar en el que  las palabras  dibujan  en tu rostro  tu presencia, eres  como un sue...